Hip hop-aren inguruan dexente hitzegin dugu blog honetan. Baina badaude gazte hiritarren artean arrakasta itzela daukaten beste musika generoak. Besteak beste, soinu elektronikoak. Mundu guztian zabaldu al da joera hori edo bakarrik gure gizartean? Afrikaren bihotzean egongo da txunda-txunda erritmo basatia dantzatzen duen gazterik? Kongoko Konono nº1 taldea ezagutu eta gero argi dago baietz. Musika elektroniko afrikarra, benetan berezia.

Afrika perkusioaren jaioterria da. Baina doinu tradizionalekin jarraitu ordez, Konono nº1-ek hatzamar lodiekin jotzen diren likembé organo txikiak etxean egindako mikrofono eta amplikadoreekin konektatzen dituzte. Horrez gain, erabiltzen dituzten tresna gehienak birziklatuak dira: esaterako, kotxe baten hondakinekin sortzen dute bateria bat. Nahiz eta proiektu benetan originala izan, emaitza natural samarra iruditzen zait. Ez baitira europarrak imititatu nahi dituzten afrikarrak, baizik eta bere erroak mantentzen dituzte: arropetan, era tradizionalean dantzatzen duten dantzariez laguntzen… Hona hemen El País-en orain dela hiru urte euren inguruan idatzitako erreportaia.

Asko harritu nau Konono nº1-k baina egia esan, ni musika arloan, gazte estereotipoaren kontrara, trance-a baino folk zaleagoa nahiz, duda gabe. Beste bat da maitemindu nauen afrikar musika taldea: Mali-ko Bassekou Kouyate. Aurten kubako soneroekin diska bat grabatuko du; Buena Vista Social Club sortu zen Ry Cooder-en proiektu horren porrota zela eta. Jatorrizko ideia La Habanan Mali eta Kubako musikariak batzea zen. Malikoak ez ziren heldu eta orduan Compay Segundo, Omara Portuondo edo Ibrahim Ferrer bezalako jeinuak berreskuratzeari ekin zion Cooder-ek. 10 urte ondoren, Compay eta Ibrahim hilda daudelarik, Madrilen grabatuko da diska Eliades Ochoarekin.

Istorio hori irakurri eta gero, Kouyate-ren abestiak bilatu nituen eta aitortu behar dut ngongo hari tresnak hipnotizatu egiten nauela. Bakez betetzen nau. Entzun ezazue beheko loturan klik eginez. Zer esaten duzue: Konono edo Kouyate nahiago duzue?

02-bassekou kouyate & ngoni ba – bassekou-ogn(2)

Nota: Si no sabéis euskera pinchad en leer más y ved el resto de vídeos, que merecen la pena

Zein da musika tresna konplexu eta aberatsena, mundu osoan erabiltzen dena, aukera gehiago aurkezten dituena eta hala ere merkeena? Dudarik gabe, gorputza. Ahotsa, nola ez, baina ez bakarrik.

Berriro ere, gazteen adierazpenei buruz ari gara baina atzera begira, tradizioak berreskuratzeko helburuarekin. Body percussion musika mota zaharrenetarikoa baita, gizakia bezain zaharra. Txaloak jotzea besterik ez da egin behar body percussionean aritzeko. Herri guztietako folk tradizioetan erabiltzen da gorputzari kolpeak ematea soinuak ateratzeko, bai horrela musika egiteko zein ahotsa eta beste musika tresnak laguntzeko. Genero famatuenetarikoak, seguraski, flamenkoa eta claqué dira. Euskal Herrian esku-dantzak ditugu, besteak beste, edo jota eta arin-arin dantzatzean hatzamarrekin kriskitin egitea. Badaude adierazpen oso hunkigarriak. Noa israeleko abeslariak  a capella kantantzen duen bitartean eskuekin bere bularra kolpatzen du. Gaztetxoa nintzenean telebistan ikusi nuen eta txundituta utzi ninduen.

Beneta erakargarria suertatzen zait body percussion: askotan inprobisazioan oinarritzen da; primitibotasunaren indarra dauka, baina berritzeko aukera asko ere; eta herriei lotuta egon arren unibertsala da. Ikus ditzagun aurkitu ditudan hainbat bideo:

Munduko artistarik ezagunenetariko bat San Frantsizkokoa da. Keith Terry du izena eta giza erakunde bat zuzentzen du, Crosspulse deitutakoa, zeinek, dantza, musika eta gorputz perkusioaren bidez kulturartekotasunaren alde egiten duen.  Oker ez banago, alkondara txuriduna da Terry.

Brasil da body percussion-eko tradizioa gehien mantentzen duen herrialdeetako bat. Pedro Consorte-Consortinho artista gaztea benetan ikusgarria da. Bere gorputza hutsarekin nahikoa da samba egiteko! Hori bai dela erritmoa!

Beste artista ezagun bat Max Pollak dugu, jaiotzez Austriarra, New Yorkekoa. Rumba Tap deitzen da berak sortutako estiloa, eta afrokubatar erritmoetan inspiratzen da. Hasierako bideokoa bera da. Hona hemen beste bat:

Erritmo tradizionalez gain, badaude estilo garaikideak erabiltzen dituztenak. Esaterako, funky:

Oraindik ez zabiltzate dantzan? Ezin dut sinistu!